Το "εκπαιδευτικό" μας σύστημα

Είμαστε στην Ελλάδα του 2012 και όλα πάνε κατά διαόλου. Από το τεράστιο ποσοστό της ανεργίας μέχρι και το χειρότερο - ας το πούμε εκπαιδευτικό - σύστημα μας, και αυτό το τελευταίο είναι ο λόγος που γράφω σήμερα.

Αρχικά θα πω για τα φροντιστήρια. Μπορώ να πω με σιγουριά πως αν όχι το 100%, τότε το 95% των μαθητών πηγαίνει σε φροντιστήρια. Και όχι για ένα μάθημα, αλλά για περισσότερα συνήθως. Βέβαια θα μου πείτε ότι αναγκαστικά πηγαίνουν για να περάσουν σε καμιά σχολή. Αλλά γιατί ρε φίλε να μην στρώσεις το κεφάλι σου και να παρακολουθήσεις το μάθημα που γίνεται στο σχολείο και τα αφήνεις όλα για το φροντιστήριο; Γιατί δηλαδή να βάζεις στο λούκι τους γονείς σου να πληρώνουν 100 ευρώ τον μήνα για ένα μάθημα; Θα σου πω εγώ γιατί. Πριν 25 χρόνια τα φροντιστηριακά μαθήματα ήταν ψιλο παράνομα. Σιγά σιγά άρχισαν οι μαθητές να μην δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο σχολείο και ξαφνικά από εκεί που ήταν παράνομα, τώρα έχουν γίνει πιο νόμιμα και από το σχολείο. Πλέον έχουμε αφεθεί στα φροντιστηριακά μαθήματα, για αυτό και λέμε πως οι καθηγητές του σχολείου δεν προσπαθούν και πολύ για να μας μάθουν.

Εδώ φυσικά φταίνε όλοι. Αρχικά οι γονείς που στέλνουν τα παιδιά σε εξωσχολικά μαθήματα για έχουν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο. Μετά οι μαθητές που δεν λένε να στρωθούν και να μάθουν κάτι από το σχολείο και τα περιμένουν όλα από το φροντιστήριο. Και τέλος οι καθηγητές που δεν πολυενδιαφέρονται πλέον και σκέφτονται: Τα παιδιά πηγαίνουν φροντιστήριο οπότε τι με νοιάζει εμένα; Συγγνώμη φιλαράκι αλλά εδώ πληρώνεσαι για να κάνεις την δουλειά σου και όχι για να μην σε νοιάζει. Και όλο αυτό γιατί εμείς καταντήσαμε έτσι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Και ναι, σήμερα τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο για βόλτα και όλη την υπόλοιπη μέρα τρέχουν για τα φροντιστήρια που πληρώνουν ένα σωρό λεφτά που δεν έχουν.

Ας συνοψίσουμε λοιπόν μέχρι τώρα. Ματσωμένου (μέχρι πέρυσι) καθηγητές, πολύ πιο ματσωμένου φροντιστηριακοί καθηγητές, στριμωγμένοι οικονομικά γονείς. Δωρεάν παιδεία;

Ναι άλλα γιατί πηγαίνουμε φροντιστήρια; Το σύστημα με τις Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι αυτό που μας οδηγεί εκεί. Τα παιδιά πρέπει να περάσουν την πιο δύσκολη χρονιά της ζωής τους για να δώσουν εξετάσεις, και πρέπει να διαβάσουν τρελά και, και, και. Και να σου τα και τα φροντιστήρια. Οι γονείς τα στέλνουν εκεί για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των εξετάσεων. Και λένε ότι άμα δεν πας φροντιστήριο δεν περνάς πουθενά. Άν το θες πραγματικά θα περάσεις φίλε μου. Οπότε αυτά που λένε είναι ανοησίες.

Οι καθηγητές στα φροντιστήρια ενδιαφέρονται μόνο να βγάλουν καλό βαθμό στο μάθημα που κάνουν τα παιδιά, ώστε να έχουν καλή φήμη τα φροντιστήρια τους και να μαζέψουν κανένα χρήμα.

Βαθμό θέλω, τώρα τον εθέλω. Λεφτά θέλω, τώρα τα εθέλω. Λεφτά θέλω, από τους βαθμούς σου θα τα βγάλω.

Οπότε όταν ένας μαθητής κάνει ένα λάθος τον μαλώνει τρελά επειδή θέλει απλώς οι μαθητές του να είναι αλάνθαστοι. Τα χειρότερο από όλα είναι ότι ενώ τα παιδιά αγχώνονται για το πως θα γράψουν στις εξετάσεις, πρέπει να τρέχουν όλη τη μέρα σε φροντιστήρια άδικα και επιπλέον έχουν κάτι τρελούς να τους μαλώνουν για να μην χαλάσει η φήμη τους.

Αγαπητέ μαθητή αν είχες όλη σου την προσοχή 6 ωρίτσες στον καθηγητή του σχολείου δεν θα έτρεχες άλλες 8 ώρες επιπλέον τα απογεύματα, αλλά θα καθόσουν στο σπιτάκι σου με την ηρεμία σου και θα έκανες μια περιποιημένη επαναληψούλα για να μην ξεχάσεις αυτά που έμαθες. Και εσύ κύριε καθηγητή του σχολείου θα μπορούσες να έκανες μια πολύ καλή δουλειά στο σχολείο, αλλά εσύ προτιμάς να παίρνεις καλά λεφτά και να κάθεσαι. Μπορώ να πω πως αν ήμουν στη θέση τους θα ντρεπόμουν για τα λεφτά που παίρνω. Ότι αξίζω παίρνω, αυτό θα ήθελα. Κάνω καλή δουλειά, παίρνω αυτό που μου αξίζει. Έτσι θα ένιωθα γεμάτη.

Εννοείται πως υπάρχουν καθηγητές στο σχολείο που κάνουν άψογη δουλειά αλλά σπανίζουν. Οπότε θα ήθελα να βρεθεί κάποιος και να γίνει σωστός Υπουργός Παιδείας. Να διορθώσει όλα αυτά που γίνονται εδώ. Να κρατήσει όσους καθηγητές κανουν σωστή δουλειά, και οι υπόλοιποι αν μπορούν ας διορθωθούν και συνεχίζουν. Οπότε στην ουσία σταματούν τα φροντιστήρια γιατί γίνεται σωστή δουλειά στο σχολείο. Και το καλύτερο από όλα θα ήταν οι εξετάσεις να γίνονται διαφορετικά. Μόλις τα παιδιά τελειώνουν  το λύκειο θα δίνονται ενδοσχολικές εξετάσεις για το απολυτήριο και μετά ανάλογα σε ποια σχολή θέλουν να σπουδάσουν, να δίνονται εκεί εξετάσεις σε 3-4 μαθήματα που είναι απαραίτητα για να μπουν.

Αυτό ένα μέρος της Ελλάδας που ονειρεύομαι, και που πάντα θα ονειρεύομαι.